ବଲାଙ୍ଗୀର (୧୯/୦୯/୨୦୨୬) :
ଯେଉଁ ପେଶା ଦିନେ ଯୁବପିଢ଼ିକୁ ସତ୍ୟର ସନ୍ଧାନ କରିବା, ଅନ୍ୟାୟ ବିରୋଧରେ ସ୍ୱର ଉଠାଇବା ଏବଂ ସମାଜର ପରିବର୍ତ୍ତନର ସାରଥୀ ହେବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖାଉଥିଲା, ଆଜି ସେହି ସାମ୍ବାଦିକତା ପ୍ରତି କାହିଁକି କମୁଛି ଯୁବପିଢ଼ିର ଆକର୍ଷଣ?
କଲମ ଓ କ୍ୟାମେରା ଧରି ସତ୍ୟକୁ ସାମ୍ନାକୁ ଆଣିବାର ଏହି ପେଶାକୁ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ସମାଜର ଚତୁର୍ଥ ସ୍ତମ୍ଭ ଭାବେ ଦେଖାଯାଇଆସୁଛି। କିନ୍ତୁ ବଦଳୁଥିବା ସମୟ, ଡିଜିଟାଲ ମିଡିଆର ବିସ୍ତାର, ଚାକିରିର ଅନିଶ୍ଚିତତା, କମ୍ ଦରମା, ବଢ଼ୁଥିବା କାର୍ଯ୍ୟଚାପ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷା ନେଇ ଚିନ୍ତା—ସବୁ ମିଶି ଅନେକ ଯୁବକ-ଯୁବତୀଙ୍କୁ ଏହି ପେଶା ବାଛିବା ପୂର୍ବରୁ ଦୁଇଥର ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରୁଛି।
ତେବେ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି—ସାମ୍ବାଦିକତାର ଗରିମା କମିଛି, ନା ପେଶାର ପରିବେଶ ବଦଳିଯାଇଛି? ଏବଂ ଯେଉଁ ଯୁବପିଢ଼ି ସମାଜର ସ୍ୱର ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ପେଶାଠାରୁ ଦୂରେଇ ଦେଉଛି କେଉଁ କେଉଁ କାରଣ?
ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଖୋଜି ଏହି ବିଶେଷ ରିପୋର୍ଟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି ଶ୍ରୀ ସୁଧୀର କୁମାର ଭୋଇ , ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ସମ୍ପାଦକ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ , ଜୁହାର ମିଡ଼ିଆ ନେଟୱର୍କ ପ୍ରାଇଭେଟ ଲିମିଟେଡ଼ , ବଲାଙ୍ଗୀର |
ସାମ୍ବାଦିକତାଠାରୁ ଦୂରେଇ ଯାଉଛି ଯୁବପିଢ଼ି: କାହିଁକି କମୁଛି ଆକର୍ଷଣ?
ସମ୍ପାଦକୀୟ ରିପୋର୍ଟ : ସମାଜରେ ସତ୍ୟ, ନ୍ୟାୟ ଓ ଲୋକଙ୍କ ସ୍ୱରକୁ ସାମ୍ନାକୁ ଆଣିବାରେ ସାମ୍ବାଦିକତାର ଭୂମିକା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ଏହି ପେଶା ଯୁବପିଢ଼ିଙ୍କୁ ସମାଜ ପାଇଁ କାମ କରିବାର ଏକ ମାଧ୍ୟମ ଭାବେ ଆକର୍ଷିତ କରିଆସିଛି। କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ଅନେକ ଯୁବକ-ଯୁବତୀ ସାମ୍ବାଦିକତାକୁ କ୍ୟାରିୟର ଭାବେ ବାଛିବାରେ ଦ୍ୱିଧା ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି। ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି—ଏହି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପେଶା ପ୍ରତି ଯୁବପିଢ଼ିର ଆଗ୍ରହ କାହିଁକି କମୁଛି?
ଆୟ ଓ ଚାକିରିର ଅନିଶ୍ଚିତତା:
ସାମ୍ବାଦିକତା ପ୍ରତି ଯୁବପିଢ଼ିର ଅନାଗ୍ରହର ଏକ ବଡ଼ କାରଣ ଭାବେ ଆୟ ଓ ଚାକିରିର ଅନିଶ୍ଚିତତାକୁ ଦେଖାଯାଉଛି। ଅନେକ ସଂସ୍ଥାରେ ଆରମ୍ଭିକ ଦରମା ତୁଳନାମୂଳକ ଭାବେ କମ୍ ଥିବାବେଳେ, କାର୍ଯ୍ୟ ସମୟ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ନଥାଏ। ଫଳରେ ନିଜର ଭବିଷ୍ୟତକୁ ନେଇ ଚିନ୍ତିତ ଯୁବପିଢ଼ି ଅନ୍ୟ କ୍ୟାରିୟର ଦିଗକୁ ମୁହଁ ଫେରାଉଛି।
ବଢ଼ୁଛି କାର୍ଯ୍ୟଚାପ:
ସାମ୍ବାଦିକଙ୍କୁ ଦିନ-ରାତି ଘଟଣାସ୍ଥଳରେ ପହଞ୍ଚିବା, ତଥ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରିବା, ଖବର ଯାଞ୍ଚ କରିବା ଓ ସମୟସୀମା ମଧ୍ୟରେ ଖବର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ପଡ଼େ। ବ୍ରେକିଂ ନ୍ୟୁଜ୍ ଓ 24 ଘଣ୍ଟିଆ ଡିଜିଟାଲ ନ୍ୟୁଜ୍ ସାଇକେଲ୍ ଯୋଗୁଁ ଏହି ଚାପ ଆହୁରି ବଢ଼ିଛି। ଯୁବପିଢ଼ିର ଏକ ଅଂଶ ଏପରି ଅନିୟମିତ ଜୀବନଶୈଳୀକୁ କ୍ୟାରିୟର ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଇଛୁକ ନୁହେଁ।
ଡିଜିଟାଲ ମିଡିଆର ନୂଆ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ:
ସୋସିଆଲ ମିଡିଆ ଓ ଡିଜିଟାଲ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ସାମ୍ବାଦିକତାର ରୂପକୁ ବଦଳାଇଦେଇଛି। ଏବେ ଖବର ଦେଖିବା ପାଇଁ ଲୋକେ କେବଳ ପାରମ୍ପରିକ ଖବରକାଗଜ କିମ୍ବା ଟେଲିଭିଜନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁନାହାନ୍ତି। ମୋବାଇଲ୍ ଫୋନ୍ ଓ ସୋସିଆଲ ମିଡିଆ ମାଧ୍ୟମରେ ଯେକୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଖବର ସେୟାର କରିପାରୁଛନ୍ତି। ଏହା ଦ୍ୱାରା ସାମ୍ବାଦିକତାର ସୁଯୋଗ ବଢ଼ିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପେଶାଗତ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଓ ଚାପ ମଧ୍ୟ ବଢ଼ିଛି।
ସ୍ୱାଧୀନତା ଓ ସୁରକ୍ଷା ନେଇ ଚିନ୍ତା:
ସାମ୍ବାଦିକତାର ମୂଳ ଦାୟିତ୍ୱ ହେଉଛି ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ତଥ୍ୟଭିତ୍ତିକ ଖବର ପହଞ୍ଚାଇବା। କିନ୍ତୁ ଖବର ସଂଗ୍ରହ ସମୟରେ ଚାପ, ଧମକ କିମ୍ବା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଝୁମ୍ପ ରହିପାରେ। ଏହି କାରଣରୁ କିଛି ଯୁବକ-ଯୁବତୀ ସାମ୍ବାଦିକତାକୁ ନେଇ ଦ୍ୱିଧାରେ ପଡ଼ୁଛନ୍ତି।
ତେବେ ସମାଧାନ କ’ଣ?:
ଯୁବପିଢ଼ିକୁ ସାମ୍ବାଦିକତା ପ୍ରତି ଆକୃଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ କେବଳ ପେଶାର ଗୌରବ ବିଷୟରେ କହିବା ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ସାମ୍ବାଦିକଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ ଦରମା, ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟପରିବେଶ, ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ, ସୁରକ୍ଷା ଓ ପେଶାଗତ ବିକାଶର ସୁଯୋଗ ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଏଥିସହିତ ନୂଆ ପିଢ଼ିର ସାମ୍ବାଦିକଙ୍କୁ ଡିଜିଟାଲ ଜର୍ଣ୍ଣାଲିଜମ୍, ଡାଟା ଜର୍ଣ୍ଣାଲିଜମ୍, ଫ୍ୟାକ୍ଟ-ଚେକିଂ, ମୋବାଇଲ୍ ଜର୍ଣ୍ଣାଲିଜମ୍ ଓ ନୂଆ ମିଡିଆ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ସହିତ ପରିଚିତ କରାଇବା ମଧ୍ୟ ଜରୁରୀ।
ସାମ୍ବାଦିକତାର ଭବିଷ୍ୟତ:
ଯୁବପିଢ଼ିର ଆଗ୍ରହ କମିବା ନେଇ ଚିନ୍ତା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସାମ୍ବାଦିକତାର ଆବଶ୍ୟକତା କମିନାହିଁ। ବରଂ ଭୁଲ ତଥ୍ୟ, ଅପପ୍ରଚାର ଓ ତଥ୍ୟର ବନ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ସଠିକ୍ ଓ ଯାଞ୍ଚିତ ଖବରର ଆବଶ୍ୟକତା ଆହୁରି ବଢ଼ିଛି।
ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରଶ୍ନ କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ ଯେ “ଯୁବପିଢ଼ି ସାମ୍ବାଦିକତାଠାରୁ କାହିଁକି ଦୂରେଇ ଯାଉଛି?” ବରଂ ଏହା ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରିବାର ସମୟ—“ଯୁବପିଢ଼ି ପାଇଁ ସାମ୍ବାଦିକତାକୁ କିପରି ଏକ ସମ୍ମାନଜନକ, ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ସ୍ଥାୟୀ କ୍ୟାରିୟର ଭାବେ ଗଢ଼ି ତୋଳାଯାଇପାରିବ?”
ସମାଜର ସତ୍ୟକୁ ସାମ୍ନାକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ନିର୍ଭୀକ ଓ ଦକ୍ଷ ସାମ୍ବାଦିକଙ୍କ ଆବଶ୍ୟକତା ସବୁବେଳେ ରହିବ। ଏହି ପେଶାକୁ ନୂଆ ପିଢ଼ି ପାଇଁ ଅଧିକ ସୁଯୋଗମୟ କରିବା ଏବେ ମିଡିଆ ସଂସ୍ଥା, ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନ ଓ ସମାଜ—ସମସ୍ତଙ୍କର ଦାୟିତ୍ୱ।
